ರಾಮ–ಸೀತೆಯ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾತುಕತೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಅರಮನೆಯ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯು ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು

ರಾಮ–ಸೀತೆಯ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾತುಕತೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಅರಮನೆಯ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯು ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ರಾಮನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ರಾಮ: ಸೀತಾ… ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಮೌನವಾಗಿದ್ದೀಯ? ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಏನೋ ನೋವು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಸೀತೆ: ಸ್ವಾಮಿ… ನನಗೆ ಒಂದು ಭಯ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ರಾಮ: ಸೀತಾ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುಖ–ದುಃಖಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದರೆ ನನಗೆ ಯಾವ ಕಷ್ಟವೂ ಕಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸೀತೆ: ಆದರೆ ರಾಮ… ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕಾದರೂ, ನಾನು ಸಿದ್ಧ. ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇರುವುದೇ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷ. ರಾಮನು ಸೀತೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು. ರಾಮ: ಸೀತಾ, ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಭಾಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ… ನೀನೇ ನನ್ನ ಧೈರ್ಯ. ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಸೀತೆ: ಸ್ವಾಮಿ… ನೀವು ಇರುವವರೆಗೆ ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರಲಿ… ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇರುವುದೇ ನನ್ನ ಅಯೋಧ್ಯೆ. ರಾಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತು. ರಾಮ: ಸೀತಾ… ನಿನ್ನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದಾರಿ ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿರಲಿ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯೋಣ. ಸೀತೆ: ಹೌದು ರಾಮ. ಸುಖ ಬಂದಾಗಲೂ, ದುಃಖ ಬಂದಾಗಲೂ… ನಿಮ್ಮ ಕೈ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಮನು ಸೀತೆಯನ