เธอบอกว่า ทุกครั้งที่หลับตา จะมีคนมากระซิบข้างหู และพอลืมตา จะเห็นเงาคนนั่งอยู่ปลายเต

เธอบอกว่า ทุกครั้งที่หลับตา จะมีคนมากระซิบข้างหู และพอลืมตา จะเห็นเงาคนนั่งอยู่ปลายเตียง พี่เดือนรู้ทันทีว่าเรื่องที่ดาวไปยุ่งมาเริ่มไม่ปกติ จึงจะพาเธอกลับไปหาคนที่เคยให้ของ แต่ดาวไม่ยอม เธอกอดกระเป๋าที่เก็บของเอาไว้แน่น แล้วตะโกนว่า... “ห้ามเอาไป! ถ้าไม่มีมัน กูจะกลับไปเป็นคนที่ไม่มีใครเลือก!” คืนนั้นเอง ดาวอาละวาดจนคนในร้านต้องโทรตามญาติมารับ หลังจากนั้นดาวไม่เคยกลับมาทำงานอีก หลายเดือนต่อมา พี่เดือนได้ข่าวจากครอบครัวว่า ดาวยังมีอาการหวาดกลัวและเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น จนต้องได้รับการดูแลจากครอบครัวและรักษาอาการอย่างต่อเนื่อง ส่วนเสี่ย หลังจากไม่ได้เจอดาวอีก อาการที่เคยติดเธออย่างผิดปกติก็ค่อย ๆ หายไป จากผู้หญิงที่เคยยอมทำทุกอย่าง... เพียงเพราะอยากให้มีใครสักคนเลือก สุดท้ายดาวกลับต้องใช้ชีวิตอยู่กับภาพของ “คน” ที่เธอไม่เคยอยากให้มองเห็น และก่อนพี่เดือนจะเลิกติดต่อกับครอบครัวของดาว เธอเคยถามดาวเป็นครั้งสุดท้ายว่า... “ตอนนี้มึงยังอยากให้คนมองมึงอยู่อีกไหม?” ดาวส่ายหน้า แล้วกระซิบว่า... “ไม่เอาแล้ว...” “ตอนนี้มันมองกูอยู่เต็มห้องเลย”