แปดปีผ่านไป นนท์มีธุรกิจของตัวเอง มีบ้าน มีรถ และใช้ชีวิตในแบบที่ครั้งหนึ่งแม่เคยบอกว

แปดปีผ่านไป นนท์มีธุรกิจของตัวเอง มีบ้าน มีรถ และใช้ชีวิตในแบบที่ครั้งหนึ่งแม่เคยบอกว่าไม่มีวันเจริญ แต่ตลอดแปดปี...เขาไม่เคยกลับบ้าน ส่วนพี่ชายที่แม่เคยยกทุกอย่างให้ แต่งงานแล้วขอเงินลงทุนครั้งแล้วครั้งเล่า จนเงินเก็บของแม่แทบหมด วันหนึ่งแม่ถึงได้รู้ว่า ที่ดินที่ตัวเองเอาไปค้ำประกันให้ลูกชายคนโต กำลังจะถูกยึด แม่โทรหานนท์เป็นครั้งแรกในรอบแปดปี เสียงแรกที่นนท์ได้ยินไม่ใช่คำว่า “คิดถึง” แต่คือ... “นนท์ ช่วยแม่หน่อย แม่จะเสียบ้านแล้ว” นนท์เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนถามว่า “แล้วพี่ล่ะครับ ลูกชายที่แม่ภูมิใจนักหนาไปไหน?” แม่ร้องไห้ บอกว่าพี่ชายหนีหนี้ไปแล้ว และขอให้นนท์ช่วย เพราะอย่างไรก็เป็นครอบครัวเดียวกัน นนท์หัวเราะเบา ๆ “ครอบครัวเหรอแม่?” “คำนี้...แม่เพิ่งนึกได้ตอนต้องการเงินจากผมเหรอ?”