પુત્રો અને પુત્રીઓની ઉત્પત્તિ પછી પ્રજાપતિ દક્ષે પોતાની પત્ની સાથે ખૂબ પ્રેમથી મનમાં જગદંબિકાનું ધ્યાન કર્યું. પ્રેમથી ગદગદ થયેલી વાણીમાં તેમણે દેવીની સ્તુતિ પણ કરી. દક્ષ વારંવાર હાથની અંજલિ કરીને નમસ્કાર કરતા અને વિનમ્ર ભાવથી દેવીને મસ્તક નમાવતા હતા. આ રીતે તેમની આરાધનામાં પ્રેમપૂર્ણ ધ્યાન, સ્તુતિ અને વારંવારનો નમસ્કાર હતો. દક્ષની આ વિનમ્ર આરાધનાથી દેવી શિવા સંતુષ્ટ થયાં. પોતાના વરદાનની પૂર્તિ માટે તેમણે મનમાં વિચાર કર્યો કે હવે હું વીરિણીના ગર્ભથી અવતાર લઉં. આવો વિચાર કરીને જગદંબા દક્ષના હૃદયમાં નિવાસ કરવા લાગ્યાં. બ્રહ્માજી જણાવે છે કે તે સમયે દક્ષની શોભા વધી ગઈ હતી. ત્યાર પછી ઉત્તમ મુહૂર્ત જોઈને દક્ષે પ્રસન્નતાપૂર્વક પોતાની પત્નીમાં ગર્ભાધાન કર્યું. તે સમયે દયાળુ દેવી શિવા દક્ષપત્નીના ચિત્તમાં નિવાસ કરવા લાગ્યાં. વીરિણીમાં ગર્ભધારણનાં બધાં ચિહ્નો પ્રગટ થયાં. આ અવસ્થામાં વીરિણીની શોભા વધી ગઈ અને તેમના ચિત્તમાં વધુ હર્ષ છવાઈ ગયો. ભગવતી શિવાના નિવાસના પ્રભાવથી વીરિણી મહામંગલરૂપિણી થઈ ગયાં. દક્ષે પોતાના કુલસંપ્રદાય, વેદો અને હૃદયના ઉત્સાહ પ્રમાણે પ્રસન્નતાથી પુન્સવન વગેરે સંસ્કારોની શ્રેષ્ઠ ક્રિયાઓ સંપન્ન કરી. આ કર્મોના અનુષ્ઠાન સમયે મહાન ઉત્સવ થયો. પ્રજાપતિ દક્ષે બ્રાહ્મણોને તેમની ઇચ્છા અનુસાર ધન આપ્યું. આમ, ગર્ભાવસ્થાના સંસ્કારો અને તેમના અનુષ્ઠાનનો પ્રસંગ ઉત્સવ તથા દાન સાથે સંપન્ન થયો.
0:00 / 0:00