“వర్షం… చీకటి… మెరుపులతో వణికిపోతున్న వేలగపూడి గ్రామం…” “పది సంవత్సరాల తర్వాత… ఆనంది

“వర్షం… చీకటి… మెరుపులతో వణికిపోతున్న వేలగపూడి గ్రామం…” “పది సంవత్సరాల తర్వాత… ఆనంది తిరిగి తన గ్రామానికి వచ్చింది.” “గ్రామం చివర… అందరూ భయపడే ఒక మేడ ఉంది.” “రుద్రప్రసాద్ మేడ… ఆ ఇంటి గురించి ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక భయంకరమైన కథ తెలుసు.” “ఏళ్లుగా మూసి ఉన్న ఆ ఇంట్లో… ఇంకా ఎవరో ఉన్నట్టే అనిపిస్తోంది.” “ఒక్కసారిగా… పై అంతస్తు నుంచి ఒక భారీ శబ్దం వినిపించింది.” “భయంతోనే… ఆనంది రెండో అంతస్తు వైపు నడిచింది.” “చీకటి కారిడార్ చివర… ఒక గది మాత్రం వెలుగుతోంది.” “లోపల ఎవరూ లేరు… కానీ ఊయల మాత్రం నెమ్మదిగా ఊగుతోంది.” “అప్పుడే… అద్దంలో ఒక మహిళ కనిపించింది.” “‘ఆనంది… నన్ను కాపాడు…’ అని చెప్పగానే అద్దం పగిలిపోయింది.” “చీకటిలో నుంచి… పాత పనివాడు రామయ్య బయటకు వచ్చాడు.” “ఆనంది ఒకే ప్రశ్న అడిగింది… ‘అమ్మ చనిపోయిన రాత్రి అసలు ఏమైంది?’” “ఆ ప్రశ్న విన్న వెంటనే… రామయ్య కళ్లలో భయం కనిపించింది.” “అప్పుడే… మేడ అంతా ఒక మహిళ ఏడుపుతో మార్మోగిపోయింది.” “రెండో అంతస్తులోని ఆ తాళం వేసిన గది… ఏళ్ల తర్వాత మొదటిసారి తెరుచుకోబోతోంది.” “తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది… చీకటి వాళ్లను లోపలికి లాగుతున్నట్టుంది.”